รู้ไหม...เวลาที่เบสไม่สบายใจ...จะมีใครคนนึง..ให้กำลังใจเบสเสมอ
ใครคนนั้น...ที่ไม่ได้ต้องการอะไรจากเบสเลย..นอกจากให้เบสมีความสุข
เวลาเหงาๆ...โทรศัพท์ที่ดังขึ้น...มักจะเป็นเสียงของเค้ามาตามสาย..
ถามไม่ขาด..เบสอยากได้อะไรอีกไหม..เอาอะไรไหม..จะส่งไปให้..
นานแล้วที่ไม่เคยได้กอดพ่อ...
แต่คุณพ่อรู้ใช่ไหม..ว่าเบสรักคุณพ่อนะคะ
สุขสันต์วันเกิดคะ..คุณพ่อ
วันก่อนคุยกับเพื่อนคนนึง...ทำไมชอบมาคิดแทนเบสนะ..ว่าเบสจะต้องหาแฟน
อยู่ๆก็มา topic นี้..ได้ยังไงก็ไม่รู้..แต่ที่แน่ๆเบสไม่ได้เริ่มแน่นอน
มาบอกเบสว่าเดี๋ยวเบสก็เจอที่มหาลัยที่แล็ป..
>> เออ..เบสมาเรียน Ph.D. มาถึงก็เป็นรุ่นพี่เค้าหมดแล้ว..
มีแต่เด็กๆ..แล้วแล็ปเบสก็มีแต่สาวๆเสียด้วย
คุณเพื่อนยังไม่ละความพยายาม..ก็บอกว่าต้องได้เจอระหว่างทางกลับบ้าน
>> คือเบสเดินกลับบ้านไม่ถึง 10 นาที...แถมเป็นตอน 4-5 ทุ่ม...
เบสไม่คิดหรอกนะ..ว่ามันดี..ถ้าเบสเจอใครระหว่างทางในเวลานั้น
ขอร้อง..เลิกพยายามคิดแทนเบสเหอะ..
i don't want anyone to fulfill my life ... i try to be happy to be alone ...
anyway if one day there is someone want to share sometime with me ...
it would be fine ... but not now ... pls. change the topic ...
* เบสดูเหมือนคนอยากมีแฟนอย่างนั้นเลยเหรอ..
เบสเหงานะ..แต่เบสก็ยังไม่คิดจะมีใคร..
เบสยังไม่พร้อมที่จะเสียใจ..หรือเสียน้ำตาอีก..
* วันนั้นตอนคุยเบสอาจจะอารมณ์ไม่ดีก็ได้...พอพูดเรื่องบาดใจแบบนี้เลยหงุดหงิด
คิดอยู่นานว่าจะเขียนเรื่องนี้ดีไหม
ช่วงนี้สงสารน้อง*
มีน้องแถวนี้กำลังจะได้กลับไปเยี่ยมบ้าน..หลังจากมาได้ปีกว่าๆ
เรื่องที่น่าปวดหัวคือ ของฝาก
จะเรียกอย่างนี้ได้ไหม....หรือจะเรียกว่าของสั่งให้ซื้อ
พอจะกลับบ้าน...มีออเดอร์มายาวเยียด..
ทั้งเครื่องใช้ทั่่วไป...ของเล่น...มีกระทั่งหม้อหุงข้าว
จริงๆแล้วซื้ออยู่เมืองไทยน่าจะใช้ได้ดีกว่าใช่ไหม
วันธรรมดาก็มาทำแล็ปทุกวัน..ต้องมีเรียน..ต้องอ่านหนังสือ
พอวันหยุดก็ต้องไปตระเวรหาของให้ญาติพี่น้อง..เพื่อน..รวมไปถึงพี่เลี้ยง
เมืองที่อยู่ก็ไม่ใช่เมืองใหญ่
จะไปห้างที่มีของเยอะๆ...ต้องนั่งรถไฟไปอย่างน้อยครึ่งชม.
ไปไกลน้อยก็ต้องเช่าจักรยาน..ปั่นไปอีก 30 นาที
ปกติน้องเค้าก็ซื้อของส่งกลับบ้านบ่อยมาก...
พี่ชายก็สั่งให้ซื้อแต่หุ่นยนต์..โมเดล..เต็มไปหมด
วันก่อนน้องเดินมาบอกว่า...
พี่..หนูเหนื่อยมากๆเลย..ไม่อยากนึกถึงวันที่ไปถึงเมืองไทย
แล้วทุกคนเข้ามารุมของออกจากกระเป๋า...แล้่วก็เหลือแต่กระเป๋าเปล่าๆ
ในกระเป๋าไม่มีอะไรที่เป็นของหนูเลย..เศร้าจังพี่
** สำหรับเบส...เบสก็ซื้อของส่งกลับบ้านเหมือนกัน
มีช่วงนี้ที่เบสต้องซื้อของเยอะ...และยังไม่มีเวลาไปเดินดูอะไร
6 วันอยู่ที่มหาลัย ตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 4 ทุ่ม..เหนื่อยเหมือนกันนะ
เวลาเห็นอะไร..แล้วนึกถึงใคร..ก็จะซื้อเอาไว้..แล้วค่อยหาทางส่งให้
ถ้าไม่มีตังก็เก็บเอาไว้ก่อน...ว่างๆก็แวะไปซื้อ...
** เบสไม่ได้ว่าใครนะ..แต่อยากให้รู้ว่า..อย่าให้คำว่าของฝาก..ทำให้ใครลำบาก
เบสมักจะเสนอตัวที่จะทำอะไรให้ใครด้วยความเต็มใจ..
แต่เบสไม่ชอบให้ใครมาโยนความลำบากให้เบสหรอกนะ
แล้วคุณคิดว่า "ของฝาก" คืออะไร....
(ไม่ได้มีร้านแถวนี้นะ..ต้องสั่งจากอินเตอร์เนตเอา)