2005/Nov/24

คิดอยู่นานว่าจะเขียนเรื่องนี้ดีไหม

ช่วงนี้สงสารน้อง*

มีน้องแถวนี้กำลังจะได้กลับไปเยี่ยมบ้าน..หลังจากมาได้ปีกว่าๆ

เรื่องที่น่าปวดหัวคือ ของฝาก

จะเรียกอย่างนี้ได้ไหม....หรือจะเรียกว่าของสั่งให้ซื้อ

พอจะกลับบ้าน...มีออเดอร์มายาวเยียด..
ทั้งเครื่องใช้ทั่่วไป...ของเล่น...มีกระทั่งหม้อหุงข้าว

จริงๆแล้วซื้ออยู่เมืองไทยน่าจะใช้ได้ดีกว่าใช่ไหม

วันธรรมดาก็มาทำแล็ปทุกวัน..ต้องมีเรียน..ต้องอ่านหนังสือ

พอวันหยุดก็ต้องไปตระเวรหาของให้ญาติพี่น้อง..เพื่อน..รวมไปถึงพี่เลี้ยง

เมืองที่อยู่ก็ไม่ใช่เมืองใหญ่

จะไปห้างที่มีของเยอะๆ...ต้องนั่งรถไฟไปอย่างน้อยครึ่งชม.

ไปไกลน้อยก็ต้องเช่าจักรยาน..ปั่นไปอีก 30 นาที

ปกติน้องเค้าก็ซื้อของส่งกลับบ้านบ่อยมาก...

พี่ชายก็สั่งให้ซื้อแต่หุ่นยนต์..โมเดล..เต็มไปหมด

วันก่อนน้องเดินมาบอกว่า...

พี่..หนูเหนื่อยมากๆเลย..ไม่อยากนึกถึงวันที่ไปถึงเมืองไทย

แล้วทุกคนเข้ามารุมของออกจากกระเป๋า...แล้่วก็เหลือแต่กระเป๋าเปล่าๆ

ในกระเป๋าไม่มีอะไรที่เป็นของหนูเลย..เศร้าจังพี่

** สำหรับเบส...เบสก็ซื้อของส่งกลับบ้านเหมือนกัน

มีช่วงนี้ที่เบสต้องซื้อของเยอะ...และยังไม่มีเวลาไปเดินดูอะไร

6 วันอยู่ที่มหาลัย ตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 4 ทุ่ม..เหนื่อยเหมือนกันนะ

เวลาเห็นอะไร..แล้วนึกถึงใคร..ก็จะซื้อเอาไว้..แล้วค่อยหาทางส่งให้

ถ้าไม่มีตังก็เก็บเอาไว้ก่อน...ว่างๆก็แวะไปซื้อ...

** เบสไม่ได้ว่าใครนะ..แต่อยากให้รู้ว่า..อย่าให้คำว่าของฝาก..ทำให้ใครลำบาก

เบสมักจะเสนอตัวที่จะทำอะไรให้ใครด้วยความเต็มใจ..

แต่เบสไม่ชอบให้ใครมาโยนความลำบากให้เบสหรอกนะ

แล้วคุณคิดว่า "ของฝาก" คืออะไร....

(ไม่ได้มีร้านแถวนี้นะ..ต้องสั่งจากอินเตอร์เนตเอา)